Αναρτήσεις

Καραντίνα ήταν ... και πάει!

Εικόνα
Καραντίνα ήταν και πάει... Από τις 23 Μάρτη, οι περισσότεροι κλειστήκαμε στα σπίτια βλέποντας κάθε απόγευμα τον Τσιόδρα και τον Χαρδαλιά, λες και ήταν η «Τόλμη και Γοητεία». «Τι θα πουν σήμερα», «τι θα γίνει»... Αγωνία και σασπένς. Και δυστυχώς θάνατοι, πολλοί και άδικοι. Σε αυτό το διάστημα δοκιμάστηκαν πολλά. Δοκιμάστηκαν τα ανθρώπινα όρια, η αντοχή και η ψυχολογία, οι σχέσεις. Δοκιμάστηκαν οι γιατροί, που πάλεψαν και παλεύουν για να σώσουν ζωές με λιγοστά όπλα σε ένα παιχνίδι λέξεων, όρων και εννοιών όπως ο «αόρατος εχθρός», η «ασύμμετρη απειλή». Και μέσα σε αυτά, να δεχόμαστε καθημερινά τις πατριωτικές ενέσεις. «Η Ελλάδα ποτέ δε πεθαίνει», «να δείξουμε ποιοι είναι οι Έλληνες και τι μπορούν να πετύχουν».

Αυτό το ... τέρας δεν θα πεθάνει ποτέ!

Εικόνα
Η πιο γνωστή λέξη στη χώρα μας, εκτός από αυτή που την ξέρει όλη η υφήλιος, είναι η «γραφειοκρατία». Ισχύει σε σχεδόν ό,τι κάνουμε, από μία απλή βεβαίωση έως και έναρξη εταιρείας. Όλοι παραπονιούνται αλλά όλοι την έχουν συνηθίσει. «Θα πάω στην Εφορία οπότε θα ξυπνήσω πρωί πρωί» έλεγε προχθές ένας συνάδελφος, δείχνοντας ακριβώς αυτό. Πως είναι δεδομένο το γεγονός πως πρέπει να ξυπνήσεις, να πάρεις μαζί σου τα έγγραφα που χρειάζεσαι, τον ... καφέ και μπόλικη υπομονή για να τελειώσεις μία απλή δουλειά.

«Και σε εμάς δε λέτε τίποτα;;;»

Εικόνα
Σημαδιακή ημέρα η 21η Απρίλη. Όχι, δεν πρόκειται για γενέθλια, άσχετα αν κάποιοι «γιορτάζουν» σήμερα. Πρόκειται για μία από τις πιο μαύρες μέρες της ελληνικής ιστορίας. 51 χρόνια από την ημέρα που ομάδα αξιωματικών του Στρατού, με γερές πλάτες και φυσικά  μετά από προετοιμασίες χρόνων που πολλοί γνώριζαν, κατέλυσαν την εξουσία και κυνήγησαν κομμουνιστές, αγωνιστές και όλους όσους τους ενοχλούσαν.

«Θα το ξανακάνεις;;;;»

Εικόνα
Δύο χρόνια παρά ένα μήνα... Τόσο «μέτρησα» από τότε που ανέβασα το τελευταίο κείμενο. Και πραγματικά στεναχωρέθηκα που πέρασε τόσος καιρός, αλλά όρκο θα έδινα πως ήταν λιγότερος.  Σκεφτόμουν τι δικαιολογίες να αραδιάσω στον εαυτό μου. «Τρέχεις με τη δουλειά», «σου τρώει χρόνο το χαζοκουτάβι σου» (που πλέον έχει μεγαλώσει), «τον ελεύθερο χρόνο τον αφιερώνεις σε άλλα πράγματα», «δεν υπάρχει έμπνευση» και πάει λέγοντας. Με τίποτα από τα παραπάνω και τα άλλα τόσα που σκέφτηκα, δεν ένιωσα ικανοποιημένος. 

Οι «μάγκες» και οι Μάγκες!!!

Εικόνα
Βράδυ ξενυχτιού, λίγο με τους πολλούς καφέδες, λίγο με το κουτάβι να χαζοκλαίει και στην πρώτη ευκαιρία «ησυχίας» στο σπίτι, πετυχαίνω στο «Star» τον ... νέο «Τροχό της Τύχης». Αυτά είναι λέω και κάθομαι να παρακολουθήσω. Καλός ο παρουσιαστής, με τον επώνυμο του – πιθανά – να περνάει από οντισιόν για να ταιριάζει με αυτό του πρώτου παρουσιαστή της εκπομπής, το 1990. Μαζί του και η χαριτωμένη συμπαρουσιάστρια που έχει το ρόλο της Κρίστα. Καλές οι λέξεις που έπρεπε να βρουν οι παίκτες στο πλατό αλλά και οι «παίκτες» στο σπίτι. Άλλωστε, ποιος δεν παρακολουθεί τηλεπαιχνίδια από τον καναπέ του και δεν «πετάγεται» να δώσει πρώτος τις απαντήσεις, λες και θα κερδίσει κάτι. Ή να βρίζει τον συμμετέχοντα όταν έδωσε λάθος απάντηση. Καλές οι φράσεις, καλά τα λογοπαίγνια.

«Οι Γερμανοί ξανάρχονται»... και είναι φίλοι μας!!!

Εικόνα
Χαμός γίνεται τις τελευταίες μέρες και ώρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (ελληνιστί social media) με τη διαπραγμάτευση και τους Γερμανούς. Οσοι τόσο καιρό απείχαν από τα πολιτικά, ξεσπαθώνουν με απτά επιχειρήματα. Τι τον Σόϊμπλε κρεμασμένο είδαμε, τι να καίγεται με το καροτσάκι του, τι τη Μέρκελ με στολή ναζί. Ευχαριστήθηκαν με τη χολή που έβγαλαν επειδή – όπως πέρασε μέσω διαφόρων κυβερνητικών και μη – η Γερμανία φταίει για όλα... Τι τρομερός συλλογισμός. Ανυπέρβλητος! Οπως τα παιδιά. «Δεν έκανα εγώ κάτι. Ο Μπόμπος το έκανε», «η γάτα το έριξε το βάζο», ο «στρατηγός Ανεμος φταίει για την καταστροφή» και διάφορα τέτοια...

Καλό Βόλι!

Εικόνα
Λίγες ώρες έμειναν πριν την έναρξη των εκλογών, των πιο σημαντικών εκλογών των τελευταίων ετών όπως λένε τα ΜΜΕ. Πολλοί πολιτικοί  μίλησαν (όχι πλέον από μπαλκόνια) και πολλοί κατάλαβαν τα λεγόμενά τους. Οι εκλογές αυτές περιέχουν πολιτικές, φιλοευρωπαϊκές στη συντριπτική πλειοψηφία τους, που εκφράζονται με τυπωμένα χαρτιά τα οποία θα μοιραστούν στον λαό. Έναν λαό για τον οποίο νοιάζονται όλοι αλλά όταν περάσει η 25 η Γενάρη (η 17 η Ιούνη του 2012, η 4 η Οκτώβρη 2009 αντίστοιχα και πάει λέγοντας), η πλειοψηφία τους θα χαθεί στα έδρανα της Βουλής και στα μεγάλα λόγια, στα γραφεία των κομμάτων της. Μακριά από τον λαό, που προεκλογικά έταζαν και στήριζαν στο δίκιο του.

Και καλή επιτυχία!

Εικόνα
Οι λίστες δίνουν και παίρνουν. Βραδιά «Τζόκερ» βλέπεις. Πολλαπλό τζακ ποτ βλέπεις. Εκατομμύρια να δουν τα μάτια σου. Πόσα θα πάρεις, πόσα θα ξοδέψεις, που θα τα «φας», για ποιους θα τα «φας» και πάνω από όλα, ποιοι θα στα φάνε... Εφορία, δάνεια, κάρτες, χρέη κτλ κτλ. Παρόλα αυτά, τα όνειρα δίνουν και παίρνουν. Τόσα για δώρα, τόσα για μια τηλεόραση, τόσα για αυτοκίνητο, τόσα για ρούχα, τόσα για το ένα και το άλλο, τόσα για τους δικούς μου. Λίστες λοιπόν ολόκληρες στήνονται σε κάθε κλήρωση είτε αυτό λέγεται «Τζόκερ», είτε ονομάζεται «Λόττο» είτε λαχείο που «τρεις στους τέσσερις κερδίζουν». Τώρα για το τελευταίο, δεν είμαι και απόλυτα σίγουρος γιατί μάλλον είμαι ο ένας στους τέσσερις που χάνουν!

«Αλαλούμ» μετά τη νίκη της Εθνικής

Εικόνα
Το βράδυ της Τρίτης, όπως πάρα πάρα πολλοί (όπως διαπίστωνα κατά τη διάρκεια του αγώνα), έκατσα και απόλαυσα τη νίκη της Εθνικής μας απέναντι στην αντίστοιχη της Ακτής Ελεφαντοστού. Τα ποδοβολητά από τον πάνω όροφο έδιναν και έπαιρναν όπως άλλωστε τα στοιχήματα και τα τσιγάρα κατά τη διάρκεια του αγώνα για τη νίκη ή μη της Εθνικής. Αλαλούμ σκέτο!

«Καλαμαράκι day»!!!!!!

Εικόνα
Το τελευταίο διάστημα η τηλεόραση στο σπίτι δίνει και παίρνει. Παλιά βάζαμε μια ταινία, περνούσε η ώρα. Τώρα, βλέπουμε τα κανονικά κανάλια και που και που αυτά της συνδρομητικής. Ειδήσεις, σειρές, εκπομπές κτλ κτλ... Φυσικά δε θα μπορούσαν να λείπουν, από το «πρόγραμμα» και οι διαφημίσεις. Εκτός των πολιτικών διαφημίσεων, λόγω της περιόδου, παρελαύνουν ξυραφάκια, χάπια και αλοιφές για αδυνάτισμα (λόγω του επερχόμενου καλοκαιριού) και εδώ και λίγο καιρό, το «Καλαμαράκι day».

«Την αλήθεια ρε, την αλήθεια!»

Εικόνα
Σήμερα σηκώθηκα από νωρίς. Δουλειά βλέπεις. Ετοιμάζω τα απαραίτητα, καφέ για το δρόμο, τα τσιγάρα στην τσάντα και βουρ στο δρόμο. Ανοίγοντας το ραδιόφωνο ο εκφωνητής, κάνει την ιστορική αναδρομή της ημέρας, ένα σαν σήμερα δηλαδή και κλείνει με έμφαση πως σήμερα γιορτάζεται η «Μέρα της Ευρώπης». Ακου «Μέρα της Ευρώπης» η 9η Μάη. Μέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών είναι σήμερα βροντοφωνάζω εγώ και τα διαόλια μου, που μου έκαναν παρέα πρωί πρωί, λες και θα με άκουγε αυτός που μιλούσε στο ραδιόφωνο.

47 χρόνια από την «κανονική» χούντα

Εικόνα
Περάσαν ήδη 47 χρόνια από τότε που συνταγματάρχες, με τη βοήθεια των ΗΠΑ, κατέστειλαν κάθε μορφή ελευθερίας. Που άνοιξαν ξερονήσια, που έδωσαν εξουσία σε χωροφύλακες και στρατιωτικούς να κυνηγήσουν «τον κομμουνιστικό κίνδυνο». Σε αυτό το κυνήγι, τοίχοι βάφτηκαν κόκκινοι από το αίμα χιλιάδων Ελλήνων, προσπαθώντας να τους κάνουν να νιώσουν την «εθνική παλιγγενεσία». Εγώ και αρκετοί από εσάς που διαβάζετε αυτές τις γραμμές δεν είχαμε γεννηθεί τότε. Όμως, όσοι ασχολήθηκαν, όσοι έψαξαν, όσοι διάβασαν - και όχι τα λίγες γραμμές που αφιέρωσαν τα σχολικά βιβλία - έμαθαν πολλά! Έμαθαν για τα βασανιστήρια στα ΕΑΤ - ΕΣΑ (το Ειδικό Ανακριτικό Τμήμα της Ελληνικής Στρατιωτικής Αστυνομίας), για τον Ντερτιλή, τον Μάλλιο, τον Παττακό, για τη Μακρόνησο, τη Γυάρο.  

«Χωρίζεις τα θεριά;»

Εικόνα
Σάββατο βράδυ και στην τηλεόραση έδειχνε ένα τουρνουά - ξύλου, όπως λέει η μάνα μου. «Hero Legend» λεγόταν αλλά για τη μάνα μου, «δε πά να λέγεται όπως θέλει. Το ξύλο ξύλο». Οπως καταλαβαίνετε, τα αχ, ουχ, πςςςς και άλλα συναφή επιφωνήματα έδιναν και έπαιρναν καθόλη τη διάρκεια της τηλεοπτικής μετάδοσης. Οι «αγωνιστές» έπεφταν σε δευτερόλεπτα, οι μπουνιές και οι  κλωτσιές και τα φορεία έδιναν και έπαιρναν.

«Να μας κάνεις ποδαρικό!»

Εικόνα
Το 2013 φεύγει και δεν γινόταν να μην μπουν δύο τρεις λέξεις σε αυτό το blog. Εστω κι αν είναι η 13 δημοσίευση του.  Η χρονιά αλλάζει και όπως λένε πολλοί, η καινούρια θα είναι καλύτερη. Εδώ που έχουμε φτάσει, όλοι αυτό εύχονται. Φόροι, χαράτσια, αυξήσεις σε όλα - φυσικά όχι στους μισθούς - συνθέτουν ένα σκηνικό απέχθειας για το έτος. Και φυσικά η πρώτη σκέψη όλων, είτε γρήγορα είτε αργά, στην πρώτη «στραβή» είναι «ποιος μας έκανε ποδαρικό...».

«Με κάνεις εμένα ... ;»

Εικόνα
Ξυπνώντας πρωί πρωί διαπίστωσα ότι η βροχή έπεφτε στους δρόμους της Αθήνας. «Πάλι μποτιλιάρισμα θα φάω» σκέφτηκα, καθώς είχα να κατέβω για δουλειές στο κέντρο της Αθήνας. Εφτιαξα καφεδάκι, έκανα τα τέσσερα τσιγάρα που έλεγε και ο Παπάζογλου στην « καλημέρα » για να μη τα βλέπω μαύρα, ετοιμάστηκα και πήγα στο αμάξι. Το ραδιόφωνο συντονισμένο στις ειδήσεις. Βίτσιο και αυτό, μου λένε φίλοι και γνωστοί, να ακούς ειδήσεις. «Βάλε κανένα τραγουδάκι να χαρείς» αλλά εγώ τίποτα. Εκεί. Να ακούω για συλλήψεις, για νέα μέτρα, για φόρους και όλα τα συναφή. Εκείνη τη στιγμή, πάντα, κοιτάζω το δείκτη της βενζίνης και έρχεται η ασυναίσθητη κίνηση του χεριού που μπαίνει στην τσέπη για τον εντοπισμό χρημάτων.

Ανοίγοντας την πόρτα στο φασισμό!

Εικόνα
Εδώ και σχεδόν 10 ημέρες, όπου σταθώ και όπου κοιτάξω, το βασικό θέμα είναι η «Χρυσή Αυγή» και οι διώξεις εναντίον βουλευτών και μη. Οι αναλύσεις ειδικών και «ειδικών» δίνουν και παίρνουν. Δημοσιογράφοι και καλεσμένοι σε πάνελ, δείχνουν έντρομοι μπροστά σε αυτά που κατά τα άλλα «προστατευόμενοι» μάρτυρες κατέθεσαν. Δείχνουν έκπληκτοι μπροστά στις «αποκαλύψεις» για Τάγματα Εφόδου, επιθέσεις εναντίον μεταναστών και Ελλήνων, διασυνδέσεις με ναζιστικά κόμματα, αγκυλωτούς σταυρούς σε σπίτια και γραφεία.  Και ακούγοντας όλα αυτά, βλέποντας τις εκφράσεις τους, νιώθω πως τόσα χρόνια, ζούσα και ζω σε άλλη χώρα.

Με ποιόν μοιάζεις, με ποιον μοιάζεις...

Εικόνα
Δεν είναι λίγες οι φορές που περπατώντας στο δρόμο, κάποιος σε κοιτάει περίεργα γιατί θεωρεί ότι κάτι του θυμίζεις. Σε κοιτάει με αυτό το γνωστό διερευνητικό βλέμμα και τον κοιτάς κι εσύ απορημένος. Μάλιστα, είσαι έτοιμος να ακούσεις την γνωστή ατάκα: «Είσαστε ο Τάδε;» με αποτέλεσμα είτε να απαντήσεις απλά ένα όχι είτε να γελάσεις με την καρδιά σου πριν την άρνηση. Γράφοντας το παρακάτω κείμενο, μου έρχονται στο μυαλό, το τι έχω ακούσει. Σε ποιούς μοιάζω αρκετά και σε ποιούς πολύ. Τι με τραγουδιστές, τι με ηθοποιούς (Ελληνες και ξένους),  πάντα με γνώμονα το πως συγκρατεί ο καθένας τη φυσιογνωμία του άλλου. Από αυτές τις «ομοιότητες» με τα δημόσια πρόσωπα, δεν βγήκα κερδισμένος αφού πάντα απαντούσα ότι «δεν είμαι αυτός που λέτε» πριν την «εξυπηρέτηση». Δηλαδή, θυμάμαι μία φορά που στα διόδια με ρώτησε μία υπάλληλος αν είμαι ο τάδε τραγουδιστής και αναγκάστηκα να πληρώσω αφού δεν ήμουν αυτός που έλεγε. Φυσικά πάντα, μετά από τέτοια ερώτηση, αναρρωτιέμαι τι θα γινόταν αν είχα...

Ξενοδοχεία, δωμάτια, προσφορές και ... θησαυροί!!!!

Εικόνα
Πρωτότυπους τρόπους για να γεμίσουν τα ξενοδοχεία και τα ενοικιαζόμενα δωμάτιά τους, έψαχναν να βρουν όλο το προηγούμενο διάστημα οι ιδιοκτήτες σε σχεδόν όλη τη χώρα προκειμένου να προσελκύσουν πελάτες. Τα ταμεία όσον προχώρησαν σε κάποιο «τέχνασμα» γέμισαν αν και σχεδόν ένας στους 10 Ελληνες, δεν πήγαν πουθενά φέτος το καλοκαίρι. Διαβάζοντας την τελευταία είδηση, μπορώ να πω πως μου κακοφάνηκε που κάποιοι δεν κατάφεραν να γεμίσουν τις μπαταρίες τους για τον επόμενο χειμώνα ή που είδαν τις παραλίες με το κιάλι. Από την άλλη, αφού ανήκω  και εγώ στην κατηγορία αυτών που έμειναν στην πρωτεύουσα - λόγω των «καλών» οικονομικών μου - ένιωσα μία ανακούφιση που και δεν ήμουν ο μόνος που γνώρισα από κοντά, για πρώτη φορά στη ζωή μου, τις παραλίες της Αθήνας.

Ζήτω το ελληνικό ... ποδόσφαιρο

Εικόνα
Το πρωτάθλημα της άλλοτε Α' Εθνικής ξεκίνησε πριν από λίγες μέρες και τα γήπεδα γεμίζουν σιγά σιγά. Οι φίλαθλοι και οι «φίλαθλοι» πέρασαν ένα ολόκληρο καλοκαίρι παρακολουθώντας από τις εφημερίδες το ποιοι «παικταράδες» ήρθαν στις ομάδες τους, ποιοι ήταν να έρθουν αλλά τελικά πήγαν αλλού, ποιοι έφυγαν κτλ κτλ είτε από το σπίτι τους (αφού λεφτά τελικά δεν υπήρξαν ποτέ) είτε από κάποια παραλία (οι πιο τυχεροί). Ετσι λοιπόν, ακόμα και τώρα, πολλοί μετράνε τις «ζημιές» και τα «κέρδη» από τη μεταγραφική περίοδο. Με τα όσα χρήματα έχουν στην τσέπη, η αγάπη για την ομάδα τους, θα τους κάνει να βρεθούν και φέτος στο γήπεδο για να θαυμάσουν τους ποδοσφαιριστές τους, παλιούς και νέους και να νιώσουν ότι συμμετέχουν στην νίκη του συλλόγου. Η αγωνία θα φαίνεται στα μάτια τους, στην στοίβα από τα τσόφλια του ηλιόσπορου μπροστά τους.

«Εχω και βενζίνη (...)»

Εικόνα
Οι γόηδες μέχρι πρόσφατα, χρησιμοποιούσαν όλα τα υλικά αγαθά που είχαν στην κατοχή τους για να συναρπάσουν τον απλό κόσμο. Πόσο μάλιστα τις γυναίκες. Λίγο η 2002 BMW, λίγο το μαντήλι στο λαιμό, λίγο τα μπουζούκια, λίγο το ένα λίγο το άλλο, δεν ήθελαν και πολύ... Χρόνια αργότερα, τα μπουζούκια έγιναν κλάμπ στην παραλιακή. Η BMW έγινε Porsche. Το μαντήλι χάθηκε αλλά ήρθαν άλλα αξεσουάρ.Το υφάκι, έμεινε το ίδιο... Αλλοι προσπαθούσαν να αντιγράψουν το υφάκι αφού δεν μπορούσαν να έχουν όλα τα άλλα. Δεν είχαν ακριβά αυτοκίνητα αλλά προσπαθούσαν να έχουν γρήγορα. Οι κόντρες έδιναν και έπαιρναν σε διάφορα σημεία της πόλης με αποτέλεσμα, οι κοπέλες που γούσταραν ταχύτητα αντί για χλίδα, να αλλάζουν «συντρόφους» σαν τα πουκάμισα. Κριτήριο το ποιός είναι πιο γρήγορος ή ποιό φασαριόζος...